پارت صد و هشتاد و هشتم :

دامون متفکر نگاه به جاده داد و مسخره پرسید: یعنی راستی راستی عمو شدم؟!
وصال کمی خیره اش شد و نچ نچ گویان گفت: ما کجا بهر تفأل تو کجا! بله آقا... عمو شدی. لطف کن دم یه داروخونه نگه دار.
دامون نیشخند زد. وصال در داروخونه با توضیح کوتاهی داروی مورد نیاز را خرید. باقی مسیر، سکوت اتاقک ماشین را موسیقی بی کلام و نوای روح نواز ویولن شکست.
در حال گذشتن از برابر عمارت جمشید، نگاهش گذرا سوی پÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • هدی

    0

    بی نظیر بی صبرانه منتظر پارت بعدی هستم

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    خوشحالم دوست داشتی عزیزم😍

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️